مقبره بابا رکن الدین

در زمان سلطنت ابوسعید پادشاه مغول ها مسعود بن عبدالله بیضاوی معروف به بابارکن الدین که یکی از علمادر قرن هشتم است ودر شهر اصفهان زندگی می کرده ودر سال 769 ه.ق دار فانی را وداع گفت ودر ساحل جنوبی زاینده رود به خاک سپرده شد.این مرد از مقام بالا و مهمی برخوردار بود و به همین دلیل در تمام طول عمر با عزت و سر بلندی زندگی کرده است.

عزت وبزرگی ایشان بعد از مرگ ایشان نیز برقرار بود و بسیاری از علما و شعرا و خوشنویسان وبزرگان در کنار آرامگاه ایشان به خاک سپرده شدند.از آن زمان به بعد این محل کم کم گورستان عظیم تبدیل شد وقبرستان بابارکن الدین نام گرفت.

محققان در قبرستان اولین سنگ قبر تخت فولاد را  از آن او می دانند.به دلیل عزت و بزرگی ایشان در اواخر سلطنت شاه عباس اول صفوی شروع به ساختن بقعه برای ایشان کردند و 1سال ساخت این بنا بعد در سال 1039 ه.ق پایان یافت.بقعه  ساخته شده شباهت زیادی به گنبد باباقاسم دارد که می گویند  شکل کلاه درویشان است.ظاهر بقعه و سر در آن با کاشی کاری مزین شده است شکل این بنا قاعده ای دارد  به شکل گنبد پنج ضلعی متساوی الاضلاعی استکه دورمحوطه را پنج ایوان شبیه به هم  احاطه کرده است.بقعه بابا رکن الدین نشان دهنده هنر معماری و خوشنویسی وخطاطی است.

پل جویی

پل سعادت آباد  که طول آن 147 متر و سال قدمت آن به 1065 بر می گردد ودر زمان شاه عباس صفوی ساخته شده است از نظر طرز قرار گرفتن در میان دو پل الله وردیخان و پل خواجو قرار گرفته است.پل جوئی در ساحل شمالی و جنوبی رود ساخته شده است و خاندان سلطنتی، اشراف و مهمانان شاه از آن استفاده می کردندو برای اتصال بناهای سلطنتی نظیر کاخ هفت دست و آیینه خانه ساخته شده است و مردم عادی اجازه استفاده از این پل را ندارند.دلیل انتخاب اسم جوئی به دلیل احداث جوی کوچک و ظریفی از سنگ پارسی بوده که بر روی پل تعبیه شده بود که به غلط چوبی تلفظ می شود.

 کویر مرنجاب

 کویر مرنجاب در شمال شهرستان آران و بیدگل که از توابع کاشان در اصفهان است قرار دارد . کویر مرنجاب از شمال به دریاچه نمک آران و بیدگل , از غرب به کویر مسیله و دریاچه های نمک حوض سلطان و حوض مره , از شرق به کویر بند ریگ و پارک ملی کویر و از جنوب به شهرستانهای آران و بیدگل و کاشان متصل می شود .

کویر مرنجاب نسبت به سطح آبهای آزاد 850 متر ارتفاع دارد.کویرمرنجاب در قسمت اصلی خود از تپه های شنی و ریگزار پوشیده شده است . این کویر پوشش گیاهی بسیار باارزشی دارد که گیاهان شور پسند از جمله درختهای گز و تاق و بوته های قیچ را شامل می شود.

جانوران این منطقه به دلیل وجود آب و غذای فراوان بسیار غنی و ارزشمند هستندکه این جانوران گرگ , شغال , کفتار , روباه شنی , گربه شنی , بزمجه , آفتاب پرست , انواع مارمولک , مار , عقرب , تیهو , عقاب , شاهین و ... هستند .دو پلنگ نیز در این منطقه دیده شده است.

پل شهرستان 

از آثار کهن و به جامانده در شهر اصفهان پل شهرستان را می توان نام برد.بگونه ای که بعضی از قسمت های آن متعلق به دوران ساسانی است.این پل در یکی از محلات  قدیمی اصفهان واقع شده و با نامهای دیگری مانند« گی » ، « جی » و « شارستان »نامیده می شود.الحاقاتی از زمان دیالمه و سلاجقه به قسمتهای بالایی پل صورت گرفته است و بازسازی این پل در زمان صفوی انجام شده است.پل شهرستان از نظر معماری با پل های شوشتر ودزفول که در دوران ساسانی ساخته شده اند مقایسه میشود.  

حسینیه ابیانه

 دو حسینیه در ابیانه  واقع شده است که یکی در محله بالا ده و دیگری در محله هرده قرار گرفته است.دو نخل درعاشورا وتاسوعا در روستای ابیانه وجود دارند که گردانده می‌شوند،نخل ها در حسینیه نگه داری می شود.هر یک از این نخل‌ها متعلق  به محله‌ای از ابیانه هستند .

این نخل ها با آداب و رسوم خاص خود در روزهایی که گفته شدباید مسیرهای مشخصی از ابیانه را طی کنند. نخل‌گردانی در  دو محله با مراسم خاصی صورت می گیرد. در بین مردم رسم است که در روز عاشورا  نباید نخل را برروی زمین بگذارندو به همین دلیل نخل را  از حسینیه تا سرچشمه(قبرستانی در شرق روستا) می‌برند و در سرچشمه به زمین می‌گذارند و بعد ناهار نظری را خورده نخل را به حسینیه برمی‌گردانند نمونه‌ای از آیین تابوت‌گردانی در ایران همین مراسم در روزهای تاسوعا و عاشورا است .